GASTBLOG
Valerie is de bezielster van Wild About Earth en een wild enthousiaste reisarchitecte van ontdekkingsreizen naar Afrika voor gezinnen met rijke voelsprieten.
Ze creëert zorgvuldig gecureerde reizen op maat waarin kwaliteit, schoonheid en zingeving samenkomen.
Vanuit een sterk verantwoordelijkheidsgevoel pleit ze voor meer filantropie — in de oorspronkelijke betekenis van het woord: liefde voor de mensheid, als in zorg dragen voor elkaar, ook op kleine schaal.
Met Wild About Earth is ze op missie om ‘beter te reizen’: reizen voor filantropen die zich verbonden willen voelen met de wereld en er uiteindelijk ook in willen thuiskomen, als in een collectief.
Wat voelt de wereld momenteel zwaar. Wanneer ik het nieuws volg of gesprekken hoor over de huidige geopolitiek, ongelijkheid of klimaat, merk ik hoe snel een gevoel van machteloosheid kan ontstaan. Net daarom geloof ik dat we vandaag meer dan ooit nood hebben aan verbinding en positiviteit. Niet als naïeve ontsnapping aan de realiteit, maar als een bewuste keuze om de wereld open tegemoet te treden.
Voor mij is reizen daarin een krachtig instrument.
‘Reizen’ kan natuurlijk gewoon reizen zijn: even weg uit de drukte, een pauze van het dagelijkse leven. Maar ik geloof dat het zoveel meer kan zijn. Wanneer we reizen niet alleen zien als ontsnapping, maar als een kans om intentioneel te verbinden, met elkaar, met andere culturen en met de natuur, ontstaat er iets bijzonders. Dan wordt reizen een echte school of life.
Ik zie het telkens opnieuw bij gezinnen die met een open blik op pad gaan. De wereld wordt een leerschool die geen klaslokaal kan evenaren. Kinderen leren niet uit boeken, maar via ontmoetingen, verwondering en ervaringen die blijven nazinderen. Ze zien hoe mensen leven in andere omstandigheden, hoe natuur beschermd wordt en hoe gemeenschappen samenwerken. En vooral: ze ontdekken dat de wereld groter is dan hun eigen bubbel.
Vaak begint die impact al vóór de reis start, achter de schermen, door bewuste keuzes te maken. Door te kiezen voor plekken die niet alleen gasten ontvangen, maar ook iets teruggeven aan hun omgeving: lodges die investeren in lokale opleidingen & werkgelegenheid, natuurbehoud of gezondheidszorg, of gidsenorganisaties die kansen geven aan mensen die elders moeilijk werk vinden, zoals vrouwen in conservatieve regio’s of minderheden aan de rand van de samenleving.
Ik noem dat ‘passief bijdragen’. Zonder extra moeite dragen reizigers zo al bij aan iets groters.
En dan gebeurt er iets moois. Zo reisde ooit een nieuw samengesteld gezin voor het eerst samen naar Afrika. Hun wens was eenvoudig: tijd maken voor elkaar en samen de wereld ontdekken. Tijdens hun verblijf bezochten ze op mijn aanraden een dorp waar lokale projecten rond onderwijs en gezondheidszorg lopen. Later kreeg ik een bericht van de moeder. Het bezoek had zo’n indruk gemaakt dat ze zich afvroegen wat ze nog extra konden teruggeven. Op basis van een gesprek met de lokale arts besloten ze als gezin een airco te doneren, gevoed door zonnepanelen, zodat gedoneerde medicatie beter bewaard kan worden in het warme klimaat. Dat zijn momenten waarop je voelt hoe een reis iets in beweging zet.
Soms gaat de betrokkenheid nog een stap verder en kunnen reizigers ook ‘actief bijdragen’.
Wild About Earth werkt bijvoorbeeld samen met kleine boeren en lokale families die reizigers bij hen thuis ontvangen en een inkijk geven in hun dagelijkse leven. Niet als toeristische show, maar als echte ontmoeting en in het voordeel van beide partijen. Een exclusieve safari in Tanzania is daar een mooi voorbeeld van. Je verblijft in zorgvuldig geselecteerde lodges midden in de natuur. Overdag trek je op safari met ervaren rangers die dieren tonen, ecosystemen uitleggen en nieuwsgierigheid voeden. Dit combineer je met een nacht flycamping dicht bij een Maasai-gemeenschap, waar een respectvolle uitwisseling plaatsvindt. Samen installeren jullie lampen, energiezuinige cookstoves en zonnepanelen, zodat gezinnen veiliger kunnen koken en kinderen ’s avonds hun schoolwerk kunnen maken. Kinderen spelen samen en ontdekken verschillen én gelijkenissen.
In Zuid-Afrika kan je dan weer met een conservatieteam op pad om wilde dieren te monitoren. Je leert hoe biologen dagelijks werken aan natuurbehoud: DNA-stalen verzamelen, dieren opvolgen en gegevens registreren. Ik herinner me een gezin dat hier samen met hun kinderen aan deelnam. Tijdens hun drie weken lange reis bleek dit de meest indrukwekkende ervaring: de tieners mochten DNA-samples verzamelen, een poot wegen en de hoorn aanraken van een verdoofde neushoorn, terwijl een bioloog gepassioneerd vertelde waarom bescherming zo belangrijk is. Kan je voelen wat dit met jouw kind doet? Zo’n moment verandert hun (en jouw) kijk op natuur voorgoed.
Ook op zee creëren we bijzondere ervaringen. Schildpadden tellen, haaien taggen, koraal herstellen, of wanneer reizigers bijvoorbeeld willen vissen. Dan werk ik samen met mariene projecten waar ze helpen bij het verzamelen van data over zeedieren. In dit geval werd het een ‘fish, tag & release’: de vangsten worden gemeten, getagd en opnieuw vrijgelaten zodat onderzoekers hun migratie kunnen volgen.
Sociale projecten kunnen eveneens diepe indruk maken. In Malawi nodigt STEKA gezinnen uit om in dialoog te gaan met straatkinderen die via het project onderdak krijgen en via workshops en onderwijs hun toekomst opnieuw kunnen opbouwen. Het doel is gelijke kansen en meer zelfredzaamheid creëren voor meisjes in een land met hoge kinderhuwelijkscijfers. Bezoekers dragen financieel bij voor schoolmateriaal en voedsel voor de kinderen die er wonen, terwijl de studenten die de dialoog begeleiden een persoonlijk salaris verdienen.
Daarnaast bestaan er in verschillende landen reforestation-programma’s waar je aan kan deelnemen. Die gaan niet alleen over het herstellen van inheemse bossen, maar ook over educatie voor lokale gemeenschappen & bezoekers: alternatieve inkomens creëren en duurzamere manieren van koken introduceren, zodat minder bomen moeten worden gekapt.
Dit zijn geen standaardvakanties, maar ervaringen die perspectieven verruimen. Ontdekkingsreizen die gezinnen dichter bij elkaar brengen en waar nog lang over wordt nagepraat aan tafel.
Wat me telkens opnieuw opvalt, is hoe zulke ervaringen blijven hangen. Niet alleen als mooie herinneringen, maar als iets dat je blik verruimt. Je komt anders thuis: dankbaarder, nieuwsgieriger en bewuster van de wereld om je heen.
Misschien is dat wel de grootste kracht van reizen. In een tijd waarin verschillen vaak worden uitvergroot, kan een ontmoeting aan de andere kant van de wereld plots tonen hoeveel we eigenlijk gemeen hebben. Een glimlach, een spelend kind, een gedeelde maaltijd – kleine momenten die bruggen bouwen.
Voor mij is dat de essentie van reizen: de wereld al reizend een beetje mooier maken, en tegelijk rijker terugkomen.
Want de mooiste reizen eindigen niet wanneer je weer thuis bent. Ze blijven doorwerken – in herinneringen, in gesprekken aan tafel en in de manier waarop je naar mensen en naar de natuur kijkt.
Dat is de echte reis. En die gaat een leven lang mee.
Valerie
