Mijn interesse in maatschappelijk verantwoord ondernemen is doorheen de jaren gegroeid.

Als afgestudeerde handelsingenieur, startte ik in 2003 bij een bedrijf dat deel uitmaakte van een grote Belgische bank. Ik werkte er 5 jaar tot dit bedrijf plots door de financiële crisis in 2008 een overheidsbedrijf werd. Daarop schakelde ik over naar een andere grote Belgisch-Nederlandse bank, waar ik opnieuw 5 jaar met hart en ziel me inzette. In beide omgevingen kreeg ik kansen, werkte ik keihard, rolde van het ene IT-project in het andere, gaf opleidingen over heel Europa, werkte samen met mensen van allerlei nationaliteiten en leerde snel en veel bij, zowel op inhoudelijk gebied als op gebied van soft skills.

Na 10 jaar bankwezen was het tijd voor iets anders en ging ik aan de slag in een kleine KMO die software ontwikkelt gericht op accountants, Syneton. Dichterbij huis, in een fijne familiale sfeer, werkte ik hard om het bedrijf vooruit te helpen. De zaakvoerder inspireerde me, hij geloofde in de lokale verankering van zijn bedrijf. Hij ging ervan uit dat gelukkige medewerkers de sleutel tot het succes van zijn bedrijf waren en gaf kansen aan iedereen die zich maar wilde bewijzen. Een inspirerende aanpak, die gewoon lijnrecht op de onpersoonlijke, oppervlakkige wereld van het bankwezen stond.

Al snel werd ik verantwoordelijk voor een team en mocht ik mensen aanwerven en coachen. Hoe fijn was het om eindelijk mensen kansen te geven, zonder dat ze hiervoor het juiste diploma hadden, maar gewoon omdat ze het in handen namen! Ik had een jong meisje, die voor kapster gestudeerd had, zich omschoolde tot administratief bediende maar die zich door haar affiniteit voor software verder wist te ontwikkelen tot software tester en later helpdesk medewerker. Ik nam een man in dienst van boven de 40 die zich recent had omgeschoold in een 6 maanden traject tot developer, en coachte hem tot teamleader. We wierven ook een medewerker aan met een zware longziekte, een medewerker met zware autisme en een dame die net uit burn out kwam. Wie wil, kreeg een kans en het was fantastisch om dat te mogen meemaken en te begeleiden.

Mijn verantwoordelijkheid groeide en ik werkte dag en nacht om het bedrijf te vooruit te helpen, om de klanten tevreden te stellen en om de groeipijnen van een kleine KMO in goede banen te leiden. Stilaan leidde dat tot heel wat druk op mezelf en mijn omgeving.

Toen eind 2017 mijn vader plots overleed, veranderde mijn leven, zowel privé als professioneel. Ik zag de zaken plots heel helder: als het leven zo kort is, wat wil ik dan achter laten? Hoe wil ik herinnerd worden – zowel professioneel als privé- als ik er plots niet meer ben? Wat wil ik nu juist? Ik zei al jaren dat ik ondernemer wilde zijn, waar wachtte ik nog op?

Wat ik zeker wist, is dat zuiver winstbejag niet goed voelde, dat een organisatie gewoon meer moet kunnen dan alleen “geld verdienen”, dat er een verantwoordelijkheid rust op een organisatie t.o.v. zijn medewerkers, zijn klanten, zijn omgeving, … Ik was ervan overtuigd dat het opnemen van die verantwoordelijkheid sowieso in een vorm van waardecreatie zou omgezet worden, misschien niet altijd rechtstreeks in euro’s maar bijvoorbeeld in kostenbesparing, tewerkstelling, …

Het is net deze denkpiste die perfect beschrijft wat Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen juist is: met aandacht voor de economische realiteit van een organisatie, kijken naar de verantwoordelijkheid van die organisatie t.o.v. zijn stakeholders (klanten, leveranciers, medewerkers, buren, …).

Een wereldverbeteraar heeft van jongs af aan in mij gezeten, dus daar lag het idee: organisaties succesvoller maken door maatschappelijk verantwoord ondernemen in hun DNA op te nemen. Ik wil organisaties inspireren om hier over na te denken, hen helpen om er iets mee te doen, hen enthousiasmeren en aanzetten om samen een stukje de wereld te verbeteren…

Zeg nu zelf, het is zo nodig!